ΔΙΑΠΥΗΤΙΚΗ ΙΔΡΩΤΑΔΕΝΙΤΙΔΑ ΔΙ

(Κύστες στην Μασχάλη, γύρω από τον πρωκτό, μαστούς)

 

Τι είναι

 

  • Η Διαπυητική Ιδρωταδενίτιδα είναι μια χρόνια, υποτροπιάζουσα φλεγμονώδες, δυσίατη νόσος του δέρματος, που Χαρακτηρίζετε από την εμφάνιση επώδυνων οζιδίων, Αποστημάτων, και δύσμορφων ουλών.
  • Προσβάλει κυρίως γυναίκες και εμφανίζετε στης ηλικίες 20- 30.
  • Εντοπίζετε κυρίως σε περιοχές πλούσιες σε αποκρίνεις ιδρωτοποιούς αδένες, Μασχάλες, γύρο από τους μαστούς, γύρο από το πρωκτό (περίνεο) γεννητικά όργανα, μηρογεννητικές περιοχές, εφήβαιο, γλουτοί, μηροί άνω και έσω επιφάνια, αυχένας, ράχη.
  • Οι μασχάλες προσβάλλονται περισσότερο από της άλλες περιοχές.
  • Η Διαπυητική Ιδροταδενίτιδα οφείλετε στην απόφραξη των τριχικών θύλακων του δέρματος.
  • Μπορεί μια υποκείμενη ανοσολογική διαταραχή να εμπλέκετε στην παθογένεια της νόσου.
  • Η επίπτωση της νόσου στο γενικό πληθυσμό παγκόσμια είναι 1% με της γυναίκες να προσβάλλονται 3 φορές ποιο συχνά από τους άνδρες.

 

Τι την προκαλεί

 

Από πρόσφατες μελέτες προκύπτει ότι η υπερκέρασή των τελικών τριχικών θυλάκων αποτελεί την αρχή και ουσιαστικά την αίτια της
παθογενετικής διαδικασίας που οδηγεί στην απόφραξη των αποκρινών ιδρωτοποιών αδένων, ρήξη του τριχικού θυλάκου, φλεγμονή και πιθανή δευτεροπαθή μόλυνση.

 

Γενετικοί παράγοντες.
Ο τρόπος κληρονομικότητας είναι ασαφής. Η νόσος είναι πολυγονιδιακή. Οι σποραδικές περιπτώσεις παρουσιάζουν ελαττώματα σε σημαντικά γονίδια που σχετίζονται με την παθογένεια της νόσου.
Μια μορφή μπορεί να μεταβιβάζετε με αυτοσωματικό επικρατούντα χαρακτήρα.
Ορμόνες – Ανδρογόνα. Η υπεροχή των γυναικών, η εμφάνιση της νόσου μετά την εφηβεία και η επιδείνωση της πριν την έμμηνο ρήση, και τον τοκετό οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι η νόσος σχετίζεται με τα ανδρογόνα, κάτι το οποίο δεν επιβεβαιώθηκε με τον αιματολογικό εργαστηριακό έλεγχο.

 

Βακτήρια.
Η εμπλοκή των βακτηριδίων είναι δευτερογενής. Καλλιεργείς ρουτίνας είναι συχνά αρνητικές, υπάρχουν όμως περιπτώσεις που απομονώνονται πολλαπλά βακτήρια, όπως σταφυλόκοκκος, στρεπτόκοκκος, αναερόβια και gram αρνητικά μικρόβια (Προτέας, Εσερίχια Coli και Κλεμπσιέλλα).Τα ανώτερα μικρόβια αποτελούν αποικιστές των βλαβών, και δεν θεωρούνται αιτιολογικοί παράγοντες.

 

Ανοσολογικοί παράγοντες.
Από νεότερες μελέτες προκύπτει ότι μπορεί κάποια υποκείμενη ανοσολογική διαταραχή να ενέχετε στην παθογένεια της νόσου.

 

Παράγοντες κίνδυνου.
Από μελέτες του Revuz και τον συνεργατών του επιβεβαιώθηκε ότι το κάπνισμα και η παχυσαρκία δεν αποτελούν πρωτοπαθείς αιτιολογικό παράγοντες της νόσου αλλά σχετίζονται με αυτήν και μπορεί να την επιδεινώσουν.

Κλινική εικόνα

 

  • Η Νόσος έχει ποικίλη πορεία και βαρύτητα.
  • Η διάγνωση γίνεται με βάση τα κλινικά χαρακτηριστικά και στηρίζετε σε κριτήρια που υιοθέτησε το 21 Διεθνές Συνέδριο για την Διαπυητική Ιδρωταδενίτιδα το 2009 στο Σαν Φρανσίσκο.
  • Οι βλάβες διακρίνονται σε πρωτοπαθείς και δευτεροπαθείς.

 

Σταδιοποίηση

 

  • Στάδιο 1. Ηπία νόσος. Φλεγμονώδη οζίδια και αποστήματα χωρίς ουλές.
  • Στάδιο 2. Μέτρια νόσος. Ένα ή πολλαπλά φλεγμονώδη οζίδια – αποστήματα + ουλές με υγιές δέρμα μεταξύ τους.
  • Στάδιο 3. Βαριά νόσος. Διάχυτη ή σχεδόν διάχυτη προσβολή, αποστήματα που επικοινωνούν μεταξύ τους, ουλές.

 

Θεραπεία

 

Γενικά μετρά περιλαμβάνουν

 

  • Διακοπή του καπνίσματος
  • Απώλεια βάρους
  • Προσωπική υγιεινή
  • Φαρδιά ανετά ρούχα
  • Ψυχολογική υποστήριξή

 

Η φαρμακευτικές αγωγές είναι τοπικές και Συστηματικές, και εξατομικεύονται ανάλογα το περιστατικό και την βαρύτητα της νόσου.

 

Χειρουργική αντιμετώπιση

 

Η εκτομή όλου του πάσχοντος δέρματος, πέραν των κλινικά προσβεβλημένων ορίων, θεωρείται αποτελεσματική θεραπεία, για βαριές υποτροπιάζουσες περιπτώσεις.